ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΘΑ ΤΗ ΒΡΕΙΣ, ΑΝ ΤΗ ΘΕΣΗ ΣΟΥ ΑΛΛΑΞΕΙΣ!

           Οι έξι τυφλοί

Μια φορά κι έναν καιρό, σε ένα χωριό της Ινδίας ζούσαν ένας τυφλός μαχαραγιάς και έξι σοφοί άνθρωποι, επίσης τυφλοί. Οι συγχωριανοί τους τούς σέβονταν και τους βοηθούσαν. Επειδή ήταν τυφλοί και δεν μπορούσαν να δουν τον κόσμο με τα μάτια τους, χρησιμοποιούσαν όλες τις άλλες αισθήσεις τους και κυρίως τη φαντασία τους.

Επίσης, χρησιμοποιούσαν τα μάτια των άλλων, γι’ αυτό άκουγαν προσεκτικά τις ιστορίες που τους έλεγαν. Άκουγαν και όσους είχαν ταξιδέψει σε μακρινές χώρες. Έτσι μπορούσαν να γνωρίζουν τον κόσμο και τη ζωή έξω από τον τόπο τους.

Οι έξι σοφοί άκουγαν με ενδιαφέρον όλες τις ιστορίες, πιο πολύ όμως έδειχναν ενδιαφέρον σε όσες αναφέρονταν σε ελέφαντες και καθένας τους δημιούργησε στο νου του μια εικόνα γι’ αυτούς.

Ο πρώτος τυφλός φανταζόταν τον ελέφαντα σαν έναν τεράστιο τοίχο,

ο δεύτερος τον φανταζόταν σαν έναν τεράστιο κορμό δέντρου,

ο τρίτος πίστευε ότι μοιάζει με μεγάλο φίδι,

ο τέταρτος με ιπτάμενο χαλί,

ο πέμπτος τυφλός με χοντρό σχοινί, και

ο έκτος με ακόντιο!

Η αναζήτηση του γέρο-Δεκέμβρη (Γιώργος Χατζηκυριάκος)

Η Αναζήτηση του γερο-Δεκέμβρη

Κάποτε ο γερο-Δεκέμβρης ήταν αγαπητός στους ανθρώπους.

Όσο βασίλευε στο θρόνο του Χειμώνα, οι άνθρωποι κλείνονταν στα σπίτια τους και απολάμβαναν τη μαγεία που εκείνος μοίραζε σκορπώντας το χιόνι στη Γη. Έχοντας δουλέψει το καλοκαίρι, είχαν την ευκαιρία να κάθονται και να απολαμβάνουν τα αποτελέσματα του μόχθου τους. Τον αγαπούσαν διότι με τη βασιλεία του όλοι ξεκουράζονταν και έτσι έβρισκαν το χρόνο να ασχοληθούν με την οικογένεια τους αλλά και με το πνεύμα τους, επειδή, στις χιονισμένες νύχτες του Δεκέμβρη, έβρισκαν την έμπνευση να πλάσουν μαγευτικά παραμύθια που περνούσαν από γενιά σε γενιά και να σκέφτονται λύσεις ώστε να γίνουν καλύτεροι άνθρωποι.

Και ο γερο-Δεκέμβρης, ο σοφός, ο Μήνας της μαγείας και των παραμυθιών, βασίλευε ευτυχισμένος.

Μα εκείνη η ευτυχία δεν κράτησε για πολύ. Ο αδελφός του, ο νεότερος των παιδιών του Έτους, ο Ιανουάριος, ζήλεψε την αγάπη που του έτρεφαν οι άνθρωποι. Για να κερδίσει εκείνος την προτίμηση τους άρχισε να τους μοιράζει δώρα. Τα περισσότερα από εκείνα ήταν υλικά και φρόντισε να δώσει όσα πιο πολλά. Οι άνθρωποι, έτσι, εξαγοράστηκαν. Προτίμησαν την ύλη από το πνεύμα. Ο Ιανουάριος δεν αρνήθηκε να τους προσφέρει δώρα με τα οποία εκείνοι δεν θα χρειάζονταν να δουλέψουν ούτε τα καλοκαίρια ώστε να συγκεντρώνουν προμήθειες για το χειμώνα.

Και μηχανεύτηκε και ένα ακόμα κόλπο για να κερδίσει ακόμα και εκείνους που αντιστάθηκαν στην ύλη. Τους έδωσε την Ευχή και την Υπόσχεση, δύο πανίσχυρα δώρα που έκαναν τους ανθρώπους να αγαπούν τον Ιανουάριο, πιστεύοντας πως κάθε φορά θα τους έδινε εκείνα τα ιερά που ζητούσαν. Αγάπη, ειρήνη, υγεία, καλοσύνη.

Για παιδιά... και για όσους παραμένουν ''παιδιά''!