Η Αναζήτηση του γερο-Δεκέμβρη
Κάποτε ο γερο-Δεκέμβρης ήταν αγαπητός στους ανθρώπους.
Όσο βασίλευε στο θρόνο του Χειμώνα, οι άνθρωποι κλείνονταν στα σπίτια τους και απολάμβαναν τη μαγεία που εκείνος μοίραζε σκορπώντας το χιόνι στη Γη. Έχοντας δουλέψει το καλοκαίρι, είχαν την ευκαιρία να κάθονται και να απολαμβάνουν τα αποτελέσματα του μόχθου τους. Τον αγαπούσαν διότι με τη βασιλεία του όλοι ξεκουράζονταν και έτσι έβρισκαν το χρόνο να ασχοληθούν με την οικογένεια τους αλλά και με το πνεύμα τους, επειδή, στις χιονισμένες νύχτες του Δεκέμβρη, έβρισκαν την έμπνευση να πλάσουν μαγευτικά παραμύθια που περνούσαν από γενιά σε γενιά και να σκέφτονται λύσεις ώστε να γίνουν καλύτεροι άνθρωποι.
Και ο γερο-Δεκέμβρης, ο σοφός, ο Μήνας της μαγείας και των παραμυθιών, βασίλευε ευτυχισμένος.
Μα εκείνη η ευτυχία δεν κράτησε για πολύ. Ο αδελφός του, ο νεότερος των παιδιών του Έτους, ο Ιανουάριος, ζήλεψε την αγάπη που του έτρεφαν οι άνθρωποι. Για να κερδίσει εκείνος την προτίμηση τους άρχισε να τους μοιράζει δώρα. Τα περισσότερα από εκείνα ήταν υλικά και φρόντισε να δώσει όσα πιο πολλά. Οι άνθρωποι, έτσι, εξαγοράστηκαν. Προτίμησαν την ύλη από το πνεύμα. Ο Ιανουάριος δεν αρνήθηκε να τους προσφέρει δώρα με τα οποία εκείνοι δεν θα χρειάζονταν να δουλέψουν ούτε τα καλοκαίρια ώστε να συγκεντρώνουν προμήθειες για το χειμώνα.
Και μηχανεύτηκε και ένα ακόμα κόλπο για να κερδίσει ακόμα και εκείνους που αντιστάθηκαν στην ύλη. Τους έδωσε την Ευχή και την Υπόσχεση, δύο πανίσχυρα δώρα που έκαναν τους ανθρώπους να αγαπούν τον Ιανουάριο, πιστεύοντας πως κάθε φορά θα τους έδινε εκείνα τα ιερά που ζητούσαν. Αγάπη, ειρήνη, υγεία, καλοσύνη.
